| rok | Obchodzimy imieniny: | | |||||||
 Miasto
|
Powiat |
Gmina |
Kultura |
Firmy |
Historia
| Turystyka
|
Położenie
|
Zabytki |
Galeria |
Wiadomości |
Współpraca
| |||||||
|
|
PRZYRODA - "WARMIŃSKO-MAZURSKI SZLAK BOCIANI" Szlak Bociani | Żywkowo | Toprzyny | Lejdy | Szczurkowo | Lwowiec | Duje | Brzeźnica POŁNOCNOPODLASKIE TOWARZYSTWO OCHRONY PTAKÓW
Bogactwo przyrodnicze północnej części województwa warmińsko - mazurskiego opiera się przede wszystkim na specyficznym krajobrazie, mozaice gruntów ornych, łąk i pastwisk oraz mniejszych lub większych, ale licznych kompleksach leśnych. Ukształtowanie terenu oraz ciężkie, słabo przepuszczalne gleby powodują, iż pomiędzy polami i lasami znajduje się niezliczona ilość oczek wodnych i podtopionych nieużytków. Połączenie gospodarki rolnej i przyrody sprawiło, iż tereny te są licznie zasiedlane przez wiele rzadkich i ginących gatunków fauny i flory. Najczęściej zauważalnym i najbardziej lubianym gatunkiem ptaka wykorzystującego ten szczególny układ przyrodniczy jest bocian biały. Jak wykazała przeprowadzona w latach 1994-96 inwentaryzacja gniazd bociana białego obszar wymienionych pięciu gmin zasiedla prawie 1500 par lęgowych bocianów białych (ok. 3,7 % polskiej populacji). Bociany białe założyły tutaj również największe w Polsce kolonie lęgowe liczące 15 i więcej gniazd. Takich wsi jest ponad 20. Zagrożenia Wyżej opisany wyjątkowy układ, pomiędzy człowiekiem i przyrodą utrzymuje się na skutek prowadzenia tzw. ekstensywnego rolnictwa przez znaczną, część miejscowych rolników. Ekstensywność użytkowania rolniczego wynika ze znacznego ograniczenia stosowania środków ochrony roślin oraz nawozów sztucz nych. Oczywiście taka sytuacja wynika z aktualnej kondycji polskiego rolnictwa. Największym zagrożeniem dla bocianów oraz przy rody śródpolnych mokradeł jest intensyfikacja produkcji rolnej poprzez tworzenie wielkoobszarowych upraw monokulturowych, melioracje odwadniające oraz zwiększenie ilości używanych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych. Drugim skrajnie przeciwnym zagrożeniem jest całkowite wycofywanie się rolnictwa z terenów dotychczas zasiedlanych przez liczne populacje lęgowe bocianów białych. Bociany białe jako żerowiska wykorzystują tylko tereny użytkowane rolniczo. Wystarczy, że przez okres 2-3 lat łąka nie jest koszona i teren ten przestaje być atrakcyjnym żerowiskiem. Program "Warmińsko-Mazurski Szlak: Bociani W 1996 r. ornitolodzy biorący udział w inwentaryzacji gniazd bocianich na Warmii, Mazurach i Podlasiu opracowali założenia programu, którego głównym celem jest zachowanie w Polsce jak największej populacji lęgowej bocianów białych. Ponieważ nie ma praktycznej możliwości ochrony każdego bocianiego gniazda opracowany program skupił się na ochronie najcenniejszych ostoi bociana białego na Warmii i Mazurach tj. największych polskich kolonii lęgowych w: Żywkowie, Toprzynach, Lejdach, Szczurkowie, Lwowcu, Dujach i Brzeźnicy. Podstawowe założenia programu to:
|
|
|