Położenie Lidzbarka przy drodze krajowej nr 51 około 40 km od granicy z obwodem kaliningradzkim stwarza dogodne warunki dla rozwoju działalności gospodarczej, Miasto oferuje inwestorom dobre warunki nabywania gruntów i obiektów budowlanych. Posiada też wolne tereny uzbrojone pod budownictwo mieszkaniowe, handlowo - usługowe oraz produkcyjne. Stan prawny oferowanych terenów i obiektów jest unormowany. Sposób ich zagospodarowania określa plan zagospodarowania przestrzennego.

Zlokalizowane w Lidzbarku Warmińskim placówki handlowe znajdują się przeważnie w centrum miasta. Zaznacza się tu niska specjalizacja placówek handlowych, istniejące w mieście hurtownie pod względem pełnionych funkcji powinny być w większości zaliczane do sklepów. Zagrożeniem dla miejscowego handlu będzie rozwój dużych supermarketów w Olsztynie, co spowoduje zaopatrywanie się lokalnej zmotoryzowanej społeczności w tych właśnie placówkach. Wyjściem z nasilenia tego zjawiska może być lokalizacja w mieście szeregu dużych placówek prowadzących działalność marketingową zbliżoną do supermarketów i zahamowanie odpływu pieniędzy z miasta.

Ze względu na charakter prowadzonej działalności do grupy reprezentującej funkcje produkcyjne zaliczone są: działalność produkcyjna, budownictwo oraz transport, składowanie i łączność. W końcu 1998 r. grupę tę reprezentowało 313 podmiotów gospodarczych, które stanowiły 27% istniejących w mieście firm. Największym pracodawcą w mieście były: Warmińska Spółdzielnia Inwalidów, Warmia Dairy, Tasman Fish Traiding, które zatrudniały przeszło 700 osób. Pozostałe najważniejsze w mieście zakłady produkcyjne reprezentowały firmy średnie tj. zatrudniające 20 - 50 osób, a zatrudnienie w nich wynosiło przeszło 500 osób. Działalności, jakie reprezentowały lidzbarskie firmy produkcyjne związane były głównie z przetwórstwem rolno - spożywczym, produkcją wyrobów z drewna. Jedynie kilka firm reprezentowało branże, które nie były związane z rolniczym zapleczem miasta, jak produkcja odzieży ochronnej, leków, opakowań i tworzyw sztucznych.

Działalność usługowa skupiona jest głównie w centrum miasta, co potwierdza jego węzłowy charakter. Ponadto znaczne skupienia tego typu placówek występują na terenach osiedlowych, gdzie istnieje dużo tzw. firm domowych.
W przyszłości warunki do rozwoju będą miały firmy zajmujące się obsługą zdrowia i opieki, w związku z postępującym procesem starzenia się ludności w mieście. Szanse rozwoju mają także małe firmy biurowe obsługujące mieszkańców miasta i regionu.

Miasto zaopatrywane jest w ciepło z 79 kotłowni, w tym 3 kotłowni osiedlowych należących do MPEC. Powyższe kotłownie są jednostkami zmodernizowanymi, nie posiadającymi rezerwy mocy cieplnej. Brak wyposażenia istniejących kotłowni w urządzenia odpylające oraz ich wyeksploatowanie wpływa na sukcesywną ich wymianę na gazowe bądź gazowo - olejowe z równoczesną wymianą nieekonomicznej sieci rozdzielczej. Eliminacja przestarzałych technologicznie kotłowni na paliwo stałe oraz wymiana sieci ciepłowniczej przyczyniają się do poprawy warunków aeracyjnych w mieście oraz obniżenia znacznych dotąd strat energii. Niestety ograniczone własne środki finansowe nie pozwalają na prowadzenie pełnej wymiany całego systemu grzewczego i mają charakter doraźny.

Miasto zaopatrywane jest w gaz przewodowy z gazociągu wysokiego ciśnienia i obsługiwane poprzez 4 stacje redukcyjne II stopnia siecią gazową niskiego ciśnienia. Możliwości zaopatrzenia w gaz są bardzo duże, wystarczają do zabezpieczenia dostaw dla całego miasta jak i jego przyszłych potrzeb. Obecnie około 35% miasta jest zaopatrywane w gaz ze względu na brak pełnej sieci gazowej, co spowodowane jest względami ekonomicznymi. Do końca 1998 r. z sieci gazowej korzystało 50% mieszkańców miasta. W perspektywie rozbudowa sieci gazowej w mieście stać się może czynnikiem sprzyjającym i wspomagającym jego dalszy rozwój. Problem stanowić może rozbudowa sieci niskiego ciśnienia na terenach silnie zainwestowanych bądź peryferiach miasta, gdzie koszty przyłączenia budynku są wysokie.

W rozwoju miasta ważną rolę odgrywa rozwój sieci telekomunikacyjnej TP S.A. i jakości udostępnianych przez nią usług teleinformatycznych. Począwszy od 1996 r. w Lidzbarku Warm. nastąpił znaczący rozwój sieci telekomunikacyjnej, co związane było z budową nowej cyfrowej centrali. Obszar, jaki obsługuje centrala telefoniczna obejmuje miasto i gminę Lidzbark Warm. i Bisztynek oraz gminę Kiwity.
Alternatywą rozwoju konwencjonalnej sieci telefonicznej jest rozwój cyfrowej sieci telefonii komórkowej i budowa na terenie miasta stacji przekaźnikowych. W mieście funkcjonują 4 placówki pocztowe.

Miasto posiada dworzec autobusowy PKS zlokalizowany w północnej części miasta, przy ul. Kolejowej. Przewozami osób zajmują się: PKS i przewoźnicy prywatni. Dworzec autobusowy posiada 7 stanowisk odjazdowych, 3 stanowiska dla wysiadających, 13 stanowisk postojowych wydzielonych.Na obszarze miasta usługi transportowe prowadzi 38 osób oraz Spółdzielnia Transportu Wiejskiego. Posiada ona 23 samochody, które obsługują teren gminy Lidzbark i gmin sąsiadujących. Przez miasto przebiega linia kolejowa relacji Czerwonka - Lidzbark Warm. - Sągnity. Jest to linia drugorzędna, która została zawieszona zeszłego roku.
  Wiecej

W Lidzbarku znajduje się 6 stacji paliw, z czego trzy największe posiadają po 6 dystrybutorów (CPN, Rafineria Płock, właściciel prywatny).
  Wiecej

Dwa komunalne ujęcia wody w pełni zaspokajają potrzeby miasta. Zasoby wód tych ujęć znacznie przekraczają istniejące zapotrzebowanie o przeszło 30%. W perspektywie uzysk wód wgłębnych nie powinien stanowić bariery rozwojowej miasta. Istniejąca sieć wodociągowa obsługuje całe miasto, lecz sieć rozdzielcza jest dość wyeksploatowana i często nie spełnia stawianych norm technicznych. Główne magistarale wodociągowe zaspokajają istniejące i perspektywiczne zapotrzebowanie.
Lidzbark posiada również rozbudowaną sieć kanalizacji sanitarnej, nie obejmującej jednak całego miasta. Z kanalizacji w 1998 r. korzystało 87,2% mieszkańców. W mieście znajdują się dwie biologiczno - mechaniczne oczyszczalnie ścieków, jedna z nich powstała w latach 70 należy do Zakładu Mleczarskiego i oprócz niego obsługuje okoliczne osiedla mieszkaniowe. Druga oczyszczalnia funkcjonuje od 1999 r. i po przyłączeniu do niej kolektorów i przepompowni z północnej części miasta oczyszczaniu podlegają ścieki z całego systemu kanalizacji.

Powierzchnia miasta w jego granicach administracyjnych wynosi 1434 ha. Występuje tu znaczny udział użytków rolnych (44%). Lasy i zadrzewienia zajmują 5,4% powierzchni miasta. Stanowią je w większości zwarte tereny leśne położone w południowej części. Chodzi tutaj głównie o park miejski, mający swe przedłużenie na terenie cmentarza komunalnego, stanowiący niegdyś park należący do biskupów warmińskich ora Góry Krzyżowej. Wody stanowią (1,8%). Bierzemy tu pod uwagę rzekę Łynę i jej prawy dopływ Symsarnę oraz nieliczne stawy hodowlane i starorzecza. Tereny osiedlowe zajmują 19,2% miasta, rozciągając się wzdłuż obu brzegów Łyny. Ważną rolę dla przyszłego rozwoju miasta pełnią tereny zakwalifikowane do grupy "inne" . Mowa jest tutaj o terenach wojskowych położonych w zachodniej części.