Jan Dantyszek, który jako dyplomata podróżował po rezydencjach europejskich, gdzie zapoznał się z działalnością dworów, stworzył na zamku lidzbarskim jeden z najznakomitszych ośrodków kultury w Rzeczypospolitej. Sam będąc poetą, oraz wielkim humanistą wspomagał uczonych, poetów, malarzy. Na zamku założył galerie obrazów i zgromadził tak wybitne płótna jak np. portret Erazma z Rotterdamu, z którym prowadził ożywioną korespondencję, namalowany przez Hansa Holbeina Młodszego. Zgromadził dużą kolekcję medalionów, rzeźb i rzemiosła artystycznego. W założonej przez siebie bibliotece gromadził książki z całej Europy, które znakował zgodnie z duchem epoki własnym ekslibrisem. Biblioteka i inne dobra zamkowe, w tym portrety biskupów warmińskich zostały zrabowane przez Karola XII w 1704 roku i wywiezione do Szwecji. Kapele zamkowe utrzymywali Jan Stanisław Zbąski oraz Krzysztof Andrzej Szembek, który zamówił nowe portrety biskupów w miejsce zrabowanych przez Szwedów. Biskup Teodor Potocki - fundator wielu obiektów sakralnych - przyczynił się do wykształcenia na malarza rodowitego lidzbarszczanina - Macieja Meyera, autora polichromii w Świętej Lipce oraz kaplicy imienia Potockich w katedrze gnieźnieńskiej. Bibliotekę nowymi dziełami polskimi i zagranicznymi wyposażył biskup Adam Stanisław Grabowski, który był także wielkim mecenasem sztuki, zatrudniał malarzy, rzeźbiarzy, złotników, mincerzy i architektów. teatr dworski w Lidzbarku założył Ignacy Krasicki - książę poetów polskich, w którym były wystawiane także przez niego napisane sztuki. W kapeli dworskiej Krasickiego zatrudniani byli wybitni muzycy: m.in. Antonio Łoilli - jeden z najwybitniejszych ówczesnych skrzypków europejskich i kompozytor Grabowiecki - klawesynista i flecista. Ilustrację poematów heroikomicznych Krasickiego wykonała Anna Charczewska - kuzynka poety przebywająca na lidzbarskim dworze. W galerii obrazów Krasickiego znalazły się 23 dzieła malarzy flamandzkich, 8 holenderskich, 22 francuskich a także dzieła Bacciarellego, Marto, Wallo, Krafta i Mirysa. W 45 tekach poeta zgromadził 33962 sztychy. Przez okres prawie 30 - letniego pobytu w Lidzbarku Warmińskim Ignacy Krasicki napisał prawie wszystkie swoje utwory. Po wyjeździe księcia poetów rezydencja lidzbarska podupadła a nawet groziła jej rozbiórka. Te bogate tradycje są inspiracją do organizowania przedsięwzięć kulturalnych.