Lidzbark od początku posiadał obwarowania. Początkowo był gródkiem pruskim, następnie jednym z typowych drewniano - ziemnych zamków krzyżackich. Obwarowania te miasto otrzymało w 1308 roku. Ich linia biegła wzdłuż ulicy Hożej, dalej ul. Kajki, Reja, Kasprowicza. Szybko, bo przed 1357 r. powstały mury obronne. Ulegały one wielokrotnie przebudowom i odbudowom. Zasięg murów poszerzono w kierunku zachodnim. Ich jakość wykazały wielokrotnie odparte oblężenia.

Do miasta prowadziły trzy bramy noszące nazwy: Dobromiejska, Młyńska i Wysoka. Zachował się do dzisiaj tylko fragment trzeciej z tych bram, a ściślej jej tak zwane przedbramie, przy którym istniał dawniej zapewne barbakan. Przedbramie to, zwane przez mieszkańców Lidzbarka Wysoką Bramą, jest imponującą 4 - piętrową budowlą w stylu gotyckim. Pochodzi z roku 1352. Po dwóch bokach posiada dwie półokrągłe baszty, połączone ze sobą głównym korpusem bramowym. Centralną część przyziemia zajmuje ostrołukowy przejazd. Fasada budynku ozdobiona jest od swej strony zewnętrznej na ścianach najwyższego piętra fryzem o łukach z profilowanej cegły, oplatającym zygzakiem koronę murów.

Widnieją też tutaj cztery tzw. blendy (rodzaj zamurowanych okien) oraz 4 tarcze. Od strony wewnętrznej (od strony miasta) dekoracja budynku jest skromniejsza. Wnętrze Wysokiej Bramy zostało w niedawnych latach adoptowane na cele hotelowe. Mieści się tutaj schronisko turystyczne PTTK. Całość jest imponującą rozmiarami budowlą, dorównującą największym tego typu obiektom w Polsce. Swą architekturą przypomina bramę we Fromborku.